Μόλις έχει τελειώσει μια ψυχιατρική αξιολόγηση των στρατιωτών του ταγματάρχη John Reisman από τον ψυχίατρο, λοχαγό Stuart Kinder. Ακολουθεί ο εξής διάλογος:

Ταγματάρχης: «Λοιπόν, τι συμπεραίνετε από όλο αυτό;»

Kinder: «Δεν συμπεραίνω τίποτα. Αλλά, μαζί με τα άλλα αποτελέσματα, μπορώ να πω ότι είναι η πιο διεστραμμένη ομάδα ψυχοπαθών με παραμορφώσεις που έχω συναντήσει ποτέ μου! Και το χειρότερο; Ο πιο επικίνδυνος σε αυτήν είναι ο Maggott. Έχετε έναν θρησκόληπτο μανιακό, έναν άθλιο νάνο, δύο σχεδόν ηλίθιους… και για τους υπολοίπους δεν ξέρω, ούτε θέλω να σκέφτομαι!»

Ταγματάρχης: «Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο τρόπο για τη διεξαγωγή ενός πολέμου».

Kinder: «Αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι εχθρός τους είναι οι Γερμανοί. Νομίζουν ότι ο εχθρός είναι οι δικοί τους, δηλαδή ο στρατός των ΗΠΑ!»

Ταγματάρχης: «Ίσως αυτό συμβαίνει γιατί ακόμη οι Γερμανοί δεν τους έχουν κάνει τίποτα».

H σκηνή διαδραματίζεται στην κλασική πλέον αντιπολεμική (και γενικώς «αντί») ταινία «Και οι 12 ήταν καθάρματα» («The Dirty Dozen»), σε σκηνοθεσία Robert Aldrich, με λαμπρό καστ και επικεφαλής τον εμβληματικό «σκληρό» του σινεμά Lee Marvin.

Η ιστορία ξεκινά όταν ο ταγματάρχης John Reisman (στον ρόλο ο Lee Marvin), με πρόβλημα συμπεριφοράς και ιστορικό ότι καταφέρνει να επιτυγχάνει στις αποστολές που αναλαμβάνει, παίρνει διαταγή να συναντήσει 12 καταδικασμένους σε θάνατο και σε άλλες βαριές ποινές, με σκοπό να οργανώσει μια ομάδα για μια αποστολή αυτοκτονίας: θα πέσουν με αλεξίπτωτο πίσω από τις γραμμές του εχθρού, με στόχο να εξολοθρεύσουν τους Γερμανούς στρατηγούς που έχουν συγκεντρωθεί για ανάπαυση σε μια έπαυλη, την παραμονή της απόβασης στη Νορμανδία.

Ρεσιτάλ ερμηνείας σε ρόλους ψυχοπαθών δίνουν ο Τέλι Σαβάλας και φυσικά ο John Cassavetes. Μαζί τους, οι Ernest Borgnine, Charles Bronson, Donald Sutherland, Clint Walker, Robert Ryan και George Kennedy.

Η ταινία βασίστηκε στο μυθιστόρημα του E.M. Nathanson και σημείωσε μεγάλη επιτυχία το 1967.

Tip

Ο λοχίας Bowren παρουσιάζει τους 12 κρατουμένους στον ταγματάρχη Reisman:

«Franko, V.R.: Θάνατος δι’ απαγχονισμού.

Vladek, Μ.: Τριάντα χρόνια καταναγκαστικής εργασίας.

Jefferson, R.Τ.: Θάνατος δι’ απαγχονισμού».

Και ακολουθούν οι υπόλοιποι, μέχρι τον αριθμό 12.