του Χρήστου Ζαμπούνη

Την ώρα που οι αντίπαλοί του θεωρούν ότι πολλά από αυτά που πράττει και λέει ο Trump εξηγούνται μέσω της ναρκισσιστικής διαταραχής της προσωπικότητός του, ή ακόμη από την διαταραχή προσλήψεως και αντιλήψεως της πραγματικότητος, οι υποστηρικταί του συνιστούν την ανάγνωση του best seller βιβλίου του «The art of the deal». Εκεί, μεταξύ άλλων, ξεδιπλώνει αναλυτικώς τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί. «Thing big», σκέψου μεγαλοπνόως, είναι η πρώτη συμβουλή που δίνει στους αναγνώστες του, κάτι που ακόμη και οι πιο κακοπροαίρετοι αδυνατούν να αγνοήσουν, εφ’ όσον αυτή η σκέψις τον οδήγησε στο ύπατο αξίωμα της χώρας. Μία άλλη, εξ’ ίσου συμβατή με την συνολική και επιχειρηματική του δραστηριότητα, είναι η εκμετάλλευσις της δημοσιότητος. Ο εκδότης του, Samuel Irving Newhouse, ο διαβόητος Si της αυτοκρατορίας Conde’ Nast και του Random House παρεδέχθη ότι το λανσάρισμα του εν λόγω βιβλίου υπήρξε το πιο επιτυχημένο όλων των εποχών. Οι πωλήσεις ήσαν επίσης λαμπρές, με τους «New York Times» να κατατάσσουν την «Τέχνη της Διαπραγματεύσεως» στην πρώτη θέση των ευπώλητων, επί 13 εβδομάδες. Ας μιλήσουμε, όμως, για ένα θέμα που μας ενδιαφέρει λίγο περισσότερο και άπτεται των χειρισμών του στην σύρραξη της Μέσης Ανατολής. «Το χειρότερο πράγμα», σημείωνε ήδη από το 1987, «που μπορείς να κάνεις σε μία συμφωνία είναι να δείχνεις απεγνωσμένος να την πετύχεις. Αυτό κάνει τον άλλον να μυρίζει ‘αίμα”, και μετά είσαι “νεκρός”. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις, είναι να διαπραγματευτείς από θέση ισχύος, και η μόχλευσις να είναι η μεγαλύτερη που μπορείς να έχεις. Μόχλευσις είναι το να έχεις κάτι που ο άλλος θέλει. Ή, ακόμη καλύτερα, χρειάζεται. Ή, το καλύτερο απ’ όλα, απλώς δεν μπορεί χωρίς αυτό».