του Χρήστου Ζαμπούνη
Η στήλη συνήθως αποφεύγει τους χαρακτηρισμούς, όπως και την κακολογία. Ύστερα, όμως, από μία έντονη λογομαχία με τον εκδότη του MANCODE Θαλή Πιτούλη, επείσθη ότι υπάρχει λόγος να εκφράσει την απογοήτευσή της, και αυτή μόνον, για την επιλογή του Robert Pattinson για τον ρόλο του James Bond. Ίσως τον βοήθησε το βαπτιστικό του, ίσως, όπως λένε οι υποστηρικταί της επιλογής του, να ανταποκρίνεται περισσότερο από τους άλλους υποψηφίους στο σύγχρονο weltanschauung, τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο ή μία κοινωνία αντιλαμβάνεται τον κόσμο. «Τουλάχιστον είναι λευκός», είναι ένα από τα σκωπτικά σχόλια που άκουσα, άμα τη ανακοινώσει του ονόματός του. «Βρήκαμε τον παρτενέρ του. Είναι η Greta Thunberg (σ.σ. Η Σουηδή ακτιβίστρια)», ειρωνεύθη ένας συντηρητικός podcaster. Η οξεία αντιπαράθεσις για έναν ηθοποιό καταδεικνύει την διαχρονικότητα του ήρωος που ενεπνεύσθη ο Ian Fleming πριν από 70 χρόνια. Επίσης, αποκαλύπτει τα ιδεολογικά ρήγματα της εποχής μας. «Πολύ καλος ηθοποιός», τονίζουν οι μεν, «woke», εξανίστανται οι δε. «Δεν είναι του γούστου μου», αποτολμά να εκφράσει την τοποθέτησή του ο γράφων, κρατώντας τις επιφυλάξεις του για τα «μαγικά» που ενδεχομένως να κάνει η παραγωγή, για να τον μεταμορφώσει στον αρρενωπό English gentleman, με την αφοπλιστική αριστοκρατική, όπως τον προτιμούμε.