του Χρήστου Ζαμπούνη
Όσοι χρησιμοποιείτε ή, μάλλον, χρησιμοποιούμε τεχνητή νοημοσύνη στα κείμενά μας, ήλθε η ώρα να φοβηθούμε. Ένας ανιχνευτής Τ.Ν. (A.I. detector) έχει την δυνατότητα να ελέγξει εάν ένα γραπτό έχει παραχθεί π.χ. από το ChatGPT, το Cloud ή το Gemini. Ιδίως το τελευταίο ειδικεύεται στην συγγραφή άρθρων, επιστολών, ακόμη και μυθιστορημάτων. Ας πάρουμε μία ανάσα. Παρ’ ότι το Pangram, αυτό είναι το όνομά του, θεωρείται ένα από τα πιο εξελιγμένα εργαλεία του είδους του, τα αποτελέσματα που παρέχει δεν είναι 100% ακριβή. Η χρήσις του, πάντως, εδημιούργησε το μεγαλύτερο λογοτεχνικό σκάνδαλο των τελευταίων ετών στην Γαλλία. Μία ομάδα, με επικεφαλής τον συντηρητικών απόψεων αρθρογράφο της «Figaro» Samuel Fitoussi, απεκάλυψε την εκτεταμένη χρήση Α.Ι. στο βιβλίο του υποστηριζόμενου από την Αριστερά συγγραφέως Thelyson Orelien, με την χρήση του Pangram. Το «c’ etait sa ou mourir», «Ή αυτό ή να πεθάνω», ήταν το πρώτο μυθιστόρημα του Καναδο-αϊτινού συγγραφέως, με θέμα τις περιπέτειες της μεταναστεύσεώς του. Η εφημερίδα «Le Monde», η οποία υπέβαλε στο εργαλείο το βιβλίο, εκτίμησε ότι πάνω από το 95% είχε παραχθεί από Α.Ι. Έτερες εξετάσεις ανέβασαν το ποσοστό σε 100%, σε αρκετά αποσπάσματα. Αναζητώντας στην Α.Ι. την δική της γνώμη, η απάντησις ήταν ότι τα αποτελέσματα του Pangram δεν αποτελούν από μόνα τους απόδειξη. Φευ! Νέες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε παλαιότερα κείμενα του Orelien κατέδειξαν εκτεταμένη λογοκλοπή. Παλαιά μου τέχνη κόσκινο. Στα τελευταία νέα, η Ακαδημία Goncourt απέσυρε το βιβλίο από την τελική λίστα των βραβείων της επισημαίνοντας την αποστολή της να τιμά την λογοτεχνία που γράφεται από ανθρώπους. Τι συμβαίνει, όμως, όταν η Α.Ι. αρχίζει να γράφει καλύτερα από τον άνθρωπο, όπως ίσως ισχύει στην περίπτωση του Orelien, αφού όσοι διάβασαν το βιβλίο του το ύμνησαν; «Un grand roman, une voix (Ένα μεγάλο μυθιστόρημα, μία φωνή)», έγραψε ο κριτικός Λογοτεχνίας της «Figaro», προ της αποκαλύψεως του σκανδάλου.
