του Χρήστου Ζαμπούνη
Το 1971 εξεδόθησαν ταυτοχρόνως, στις Η.Π.Α., την Μεγάλη Βρετανία και την Ελλάδα, τα απομνημονεύματα της βασιλίσσης Φρειδερίκης της Ελλάδος. Τέσσερα χρόνια πριν, είχε υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την χώρα, μετά το αποτυχημένο αντικίνημα του υιού της Κωνσταντίνου Β’ κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών. Στην Ρώμη, όπου εγκατεστάθη η εξόριστη βασιλική οικογένεια, η ζωή κυλούσε ήρεμα εν αναμονή της επιστροφής στην πατρίδα. Χωρίς υποχρεώσεις, η βασιλομήτωρ βρήκε τον χρόνο για να καταγράψει τις σκέψεις της και τις αναμνήσεις της από γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή της. Σε στρωτή, ρέουσα γλώσσα παρουσιάζονται ιδιωτικές συνομιλίες και δημοσιεύεται ανέκδοτη αλληλογραφία με τους ισχυρούς του πλανήτη, όπως ο Ουΐνστον Τσώρτσιλ. Όμως υπάρχει και η φιλοσοφική διάστασις που κάνει την ανάγνωση του ως άνω συγγράμματος έτι ενδιαφέρουσα, όπως αγγέλλει, άλλωστε, ο τίτλος του. Έχοντας εμβαθύνει στην ανατολική φιλοσοφία, η Φρειδερίκη συνθέτει τις έννοιες του μέτρου και της κατανοήσεως ως μία έκκληση εσωτερικής και πνευματικής κατανοήσεως. Στο κεφάλαιο «Το φως», περιγράφεται αναλυτικώς, εξ’ αφορμής της επισκέψεως, το 1963, του βασιλικού ζεύγους στο Άγιον Όρος, για τον εορτασμό της 1.000ής επετείου από της πρώτης ιδρύσεως μοναστηρίων, η μακρά πνευματική της πορεία. Η έκδοσις ανετυπώθη προσφάτως, με την άδεια του εγγονού της πρίγκηπος Παύλου και την υποστήριξη του Νικολάου Κοσμάτου.
