του Χρήστου Ζαμπούνη

Η αγγελία ζητούσε έμπειρους αρχαιολόγους και εθελοντές φοιτητές. «Είτε έχετε εργασθεί μαζί μας στο παρελθόν είτε έχετε ακούσει για την Κέρο, ανυπομονούμε να ακούσουμε από εσάς εάν θα θέλατε να συνεργασθείτε μαζί μας». Αποστολείς το Keros Project, ένα κοινό project του υπουργείου Πολιτισμού (Εταιρεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων), της Βρετανικής Σχολής Αθηνών και του Ινστιτούτου Κύπρου. Πού είναι η Κέρος; Είναι μία ακατοίκητη νήσος των Μικρών Κυκλάδων νοτίως της Νάξου και βορείως των Κουφονησίων. Εκεί, κατά την διάρκεια του 32ου Διάπλου της Ομάδος Αιγαίου, συναντήσαμε δεκάδες νεαρούς αρχαιολόγους, Έλληνες και αλλοδαπούς, να χορεύουν, σε ένα καφέ-εστιατόριο του Άνω Κουφονησίου, νησιώτικα υπό την συνοδεία ζωντανής μουσικής. Συνομιλώντας με ορισμένους από αυτούς μάθαμε για μία από τις ανασκαφικές εργασίες που διεξάγουν σε έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους του Πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού (τρίτη χιλιετηρίδα π.Χ.). Τα ευρήματα των ανασκαφών εκπλήσσουν καθημερινώς την επιστημονική κοινότητα. Ο οικισμός επί παραδείγματι, του Δασκαλειού εντυπωσιάζει με τα μνημειώδη κτίρια, ορισμένα διώροφα, τα οποία κατασκευάσθησαν με εισηγμένο μάρμαρο από την Νάξο, 10.000 τόνων. Η προηγμένη, για την εποχή, αρχιτεκτονική και το πολύπλοκο σύστημα αποστραγγιστικών αγωγών και υπονόμων, μαζί με τα ίχνη από εργαστήρια μεταλλουργίας το κατατάσσουν αδιαφιλονικήτως στο πρώτο θρησκευτικό, οικονομικό και πολιτικό κέντρο του Αιγαίου, αιώνες προ της Μινωϊκής περιόδου. Εάν στα ανωτέρω προστεθεί το μυστήριο των χιλιάδων σπασμένων μαρμάρινων ειδωλίων, που δεν ταιριάζει κανένα το ένα με το άλλο, τότε ομιλούμε για την «χαρά του αρχαιολόγου». Μία επίσκεψις στο Κυκλαδικό Μουσείο αλλά και στο Εθνικό Αρχαιολογικό, θα δώσει στον επισκέπτη μία σαφή καλλιτεχνική εικόνα του εν λόγω πολιτισμού.